تبليغاتX
مرد انديشه ها
نوشته های معلم شهید دکتر علی شریعتی

قلمم را مي‌پرستم، همان‌گونه که خدايم را مي‌پرستم. همان‌گونه که معشوق را مي‌پرستم.
معبود بودن، بت بودن، مرتبه بسيار بالايي است. قلم تا آن جا بالا رفته و بزرگ شمرده شده که خود را در رديف معبود و معشوق نشانده است. اما چيست اين قلم؟
قلم انديشه است، عقل است، احساس است، انسان است، ارتباط است. قلم آن است که من، احساسم، انديشه‌ام، رويايم، کابوسم، شکّم، يقينم، درستم و نادرستم، هيچ کدام در من نمانند تا بپوسند که عاقبت راکد ماندن هر آبي، هر چند زلال، مرداب است.
هيچ انساني، تنها به هيچ چيز و هيچ جا نخواهد رسيد. انسان خلق شده تا در ميان انسان‌ها و جامعه‌اشان زندگي کند و اين در ميان به معناي ارتباط است و ارتباط چيست؟ ارتباط قلم است.
چه بسيار شکستند قلم‌ها و دوختند لب‌ها و بريدند سرها و به صلیب کشیدند تن ها که ديگر نه بنويسي، نه بگويي، نه فکر کني. اما آنها نمي‌دانستند که:
اگر قلمم بشکنيد تا ننويسم، سخن مي‌گويم.
اگر لبانم بدوزيد تا نگويم، با دست و پايم خبرشان مي‌کنم.
اگر دست و پايم را ببنديد تا ديگران را خبر نکنم، با چشمانم فرياد مي‌زنم.
اگر چشمانم را ببنديد تا نبينم و نبينند، باز هم من در ذهنم جريان دارد و انديشه‌ام و دانسته‌هايم از بين نمي‌روند تا روزي، به گونه‌اي، ديگران را آگاه کنم.
من، انديشه‌ام، اعتراضم و سخنم، هيچگاه نخواهند مرد، مگر آن که من هم بميرم.
مرا هم که بکشيد، باز هم کساني هستند تا بگويند از رنجي که مي‌بريم.

مرا قلم آموخت رسم زیستن. قلم نان نیست . به قلم سوگند و به ایمانی که به قلم دارم قصم که قلم درمان است ونوشتن يعنی  چيزی از فراموشی بيرون كشيدن بيرون از هيا هوی كوچه ها و خيابان ها جايی  پيدا كردن  پنهان شدن ، آخرين امكان ِ رهايی بخش ! نقطه كشی كردن  وادامه دادن  ، نوشتن و نوشتن ، نوشتن بر عليه نوشتن نوشتن از نوشتن ، نوشتن.......

 

 

 

قلم امانت روح القدس من است،ودیعۀ مریم پاک من است،صلیب مقدس من است،در وفای او اسیر قیصر نمی شوم، زر خرید یهود نمی شوم، بگذار بر قامت بلند و راستین و استوار قلمم به صلیبم کشند،به چهار میخم کوبند تا او که استوانۀ حیاتم بوده است صلیب مرگم شود، شاهد رسالتم گردد، گواه شهادتم باشد، تا خدا ببیند که به نام جویی بر قلمم بالا نرفتم، تا خلق بداند که به کام جویی بر سفرۀ کوشت حرام توتنم ننشسته ام،تا زور بداند زر بداند و تزویر بداند که امانت خدا را ف القومیان نمی توانند از من گرفت،ودیعۀ عشق را قارونیان نمی توانند از من خرید و یادگار رسالت را بلعمیان نمی توانند از من ربود.هركسي را ،هر قبيله اي را توتمي است،توتم من ،توتم قبيله ي من قلم است.قلم زبان خداست،قلم امانت آدم است،قلم وديعه ي عشق است...هر کسی را توتمی ست و قلم توتم ماست

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم آبان 1385ساعت 2:22  توسط علی صمیمی  |